ตอนที่ 155 ปีหน้า

ตอนที่ 155 ปีหน้า

ตู๋กูเยวี่ยไม่กล่าวสิ่งใด เพียงโอบกอดนางเอาไว้ คงรู้สึกว่าระยะห่างนั้นไกลอยู่บ้าง อีกทั้งอุ้มไว้ก็ไม่สะดวก เขาจึงยกแขนราวกับคีมขึ้น อวี๋เจิงก็ถูกเขาขยับเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน

อวี๋เจิง…

“เจ้าคิดว่าข้าเป็นก้อนแป้งหรือไร?”

ตู๋กูเยวี่ยไม่กล่าวสิ่งใด เพียงคล้องเอวนางไว้แล้วก้มหน้ามองนาง

นางคล้ำแดดขึ้นเล็กน้อย และผอมลงเล็กน้อยจริง ทว่าดูแล้วจิตใจกระปรี้กระเปร่าไม่น้อย

เขาใช้หลังมือลูบไล้ใบหน้านางเบา ๆ “สุราองุ่นของปีนี้เริ่มหมักแล้ว เพียงแต่องุ่นมีน้อยมาก แม้องุ่นที่ย้ายปลูกจะเป็นต้นโตเต็มวัย ทว่ากลับเติบโตได้ไม่ดีนัก ช่างหมักสุราล้วนมีประสบการณ์สูง หญ้าอัลฟัลฟาที่เจ้าพูดถึงนั้นดีมาก วัวแพะกินได้ ม้าก็กินได้ แม้แต่มนุษย์ก็ยังกินใบอ่อนของมันได้”