เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 141 ระทึกขวัญ
อวี๋เจิงส่งหลิ่วซื่อและพวกเด็ก ๆ กลับไปก่อน จากนั้นจึงค่อยกลับมายังที่พักของตน
ที่พักของหลิ่วซื่อไม่อาจเรียกว่าเรือนหลักได้แล้ว มันคือตำหนักหลังหนึ่งอย่างแท้จริง
ทั้งยังมีชื่อเรียกด้วยว่าตำหนักชิงหลวน
ยามที่อวี๋เจิงเดินกลับไปนั้น แฝงไว้ด้วยรอยยิ้ม
แม่นมหลัวเอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “เหตุใดจู่ ๆ จึงดีใจเช่นนี้หรือเจ้าคะ”
อวี๋เจิงกล่าวว่า “ข้าเพียงรู้สึกว่า ยามนี้พวกเราปลีกวิเวกอยู่สุดแดน ทว่าได้พำนักในสถานที่เช่นนี้ คงมิทำให้ผู้ใดสูญสิ้นปณิธานการต่อสู้ไปกระมัง”
หากอยู่อาศัยในสถานที่เช่นนี้จนเคยชินแล้ว จะยังเคยชินกับจวนจิ้นอ๋องในเมืองหลวงได้อีกหรือ
ยามที่หลิ่วซื่อกับตู๋กูเยวี่ยแต่งงานกันในตอนนั้น ย่อมไม่อาจพำนักในโถงหลักแห่งนี้ได้ ในตอนแรกนางน่าจะอาศัยอยู่ในลานบ้านแห่งใดแห่งหนึ่ง