ตอนที่ 129 ศึกชี้ชะตาเป็นตาย

ตอนที่ 129 ศึกชี้ชะตาเป็นตาย

แม่นมหลัวแค่นหัวเราะ “ในใต้หล้านี้มีคนสำคัญตนผิดอยู่ถมเถ ไม่เคยผ่านความทุกข์ยากของผู้อื่น ก็หลงนึกว่าตนเองจะทำได้ดีกว่าคนอื่น ครั้นตกมาถึงตัวพวกมันเอง แม้แต่วันเดียวก็ทนไม่ไหว”

ตุยเสวี่ยยิ้มประจบ “ผู้อาวุโสอย่างท่านอย่าได้โมโหไปเลย ไม่คุ้มค่าหรอก อย่างไรเสียคนเหล่านั้นในจวนพวกเราก็ถูกไล่ออกไปหมดแล้ว”

คนที่จินหลิงทิ้งไว้ก่อนตาย บ่าวหญิงวรยุทธ์สองคนล้วนไปที่เรือนหน้า คนอื่น ๆ ก็ปูนบำเหน็จเงินให้เล็กน้อย แล้วไล่ออกไปพ้นจวน

ตระกูลจินล่มจมแล้ว พวกนางเองยังมีตระกูลฝ่ายแม่ ก็ให้กลับไปพึ่งพาก็แล้วกัน

ตุยเสวี่ยรู้ดีว่าแม่นมหลัวมิเพียงพูดถึงชายารองลู่ แต่ยังปวดใจแทนชายารองของตนเองด้วย

ดังนั้นนางจึงแสร้งพูดเรื่องรื่นเริงเย้าแหย่แม่นมหลัว จะได้ไม่ขุ่นหมองใจอีก