ตอนที่ 125 เด็ก

ตอนที่ 125 เด็ก

จางซื่อน้อยรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง จึงกล่าวขอบคุณอวี๋เจิง

รถม้าของอวี๋เจิงเคลื่อนออกไปได้ระยะหนึ่งแล้ว ฉีจิ่งเซิงจึงค่อยกล้ายืดเอวตรง เมื่อครู่นี้เขายืนคำนับอยู่ตลอดเวลา

หลังจากยืนตรงแล้ว จางซื่อน้อยก็กล่าวขึ้นว่า “เมื่อก่อน ข้าก็เคยพบนาง มักรู้สึกว่านางมิใช่เช่นนี้ ตอนนี้เปลี่ยนไปมากจริง ๆ”

ฉีจิ่งเซิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “ยามที่เจ้าพบนาง คือช่วงเวลาหลายปีที่นางไร้ความสุขที่สุด เจ้าไม่เคยพบนางตอนเด็ก ๆ…”

จางซื่อน้อยมองเขา “เรื่องที่ผ่านไปแล้ว อย่าคิดถึงอีกเลย ไม่ดีต่อผู้ใดทั้งสิ้น”

ฉีจิ่งเซิงเงยหน้ามองท้องฟ้าสีครามแล้วยิ้มบาง “ข้าไม่เคยคิดถึงเลย”