กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 มารดาวิตก
กลางวันแสก ๆ อวี๋เจิงพิงร่างตู๋กูเยวี่ย “ภายหน้าห้ามทำเช่นนี้อีก ดูเข้าทีเสียที่ไหน”
พูดตามตรง นางยังจำภาพบิดามารดาในวัยเยาว์ของตนได้ ต่อหน้าผู้คนไม่มีทางทำเช่นนี้เด็ดขาด
ลับหลังที่สนิทสนมกันบ้าง หากบุตรสาวบุตรชายบังเอิญมาพบเข้า ท่านแม่ของนางก็จะหน้าแดง ส่วนท่านพ่อก็จำต้องกระอักกระอ่วนใจไปตั้งนาน
ยามนี้ตู๋กูเยวี่ยทำเช่นนี้ นับว่าค่อนข้างผลีผลามบุ่มบ่ามจริง ๆ
ตู๋กูเยวี่ยส่งเสียงอืมคำหนึ่ง ทว่าเห็นได้ชัดว่ามิได้ใส่ใจเท่าใดนัก
อวี๋เจิงจึงหยิกแผ่นหลังของเขาไปทีหนึ่ง “สามี!”
ตู๋กูเยวี่ยหันมองนาง “รู้แล้ว”
อวี๋เจิงขมวดคิ้วมองเขา ไม่มั่นใจอย่างยิ่ง เขาเข้าใจจริง ๆ รึ
ตู๋กูเยวี่ยยื่นมือออกไปลูบหน้านางทีหนึ่ง “ลุกเถิด”