กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 120 ก็คือเรื่องน่ายินดีนี่นา
หลิ่วซื่อยังแย้มยิ้มออกมาได้ อวี๋เจิงยิ่งมีความอดทนอดกลั้น ดังนั้นในยามนี้เรื่องนี้จึงนับเป็นเรื่องน่ายินดีแท้ ๆ
ผู้ที่ตื่นเต้นดีใจที่สุดย่อมไม่พ้นตัวชายารองไป๋เอง นางเฝ้ารอคอยทายาทมานานหลายปี จนคิดอยู่เสมอว่าคงไม่อาจสมปรารถนาได้แล้ว
หลายปีมานี้ ตัวนางเองก็ยอมรับไปโดยปริยายแล้วว่าตนมิอาจตั้งครรภ์ได้ ทั้งหมอหลวง หมอประจำจวน รวมถึงหมอข้างนอกต่างก็ตรวจดูมานับไม่ถ้วน กินสมุนไพรไปมากมาย แม้แต่ตัวนางเองก็ยังไม่ขอบังอาจถามสักคำว่าตนยังมีโอกาสได้ให้กำเนิดทายาทของตนเองหรือไม่
ทว่าคิดไม่ถึงว่าสวรรค์จะเมตตา บันดาลให้นางได้อุ้มท้องทายาทของตนเองจนได้
นี่คือลูกของนางกับคุณชายสี่เชียวนะ!
นางยังมิทันได้ยิ้มสักเท่าไร น้ำตาก็ร่วงเผาะลงมาเสียแล้ว