เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 116 มองทะลุ
ในลำคอส่งเสียงแหบพร่าฮ่อ ๆ ฟังดูไม่คล้ายเสียงมนุษย์
ทำเอาจินจูกับพวกหวาดกลัวจนไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า ได้แต่ร้องเรียกแม่นางอยู่ไกล ๆ
ตัวนางกลิ้งเกลือกไปมาบนตั่งสองสามครา ทว่ากลับไม่ได้ยินสิ่งใดเข้าหูเนิ่นนานแล้ว
สุดท้ายก็ยังคงเป็นลิ่วหยางกับเมิ่งซื่อเหนียงสองคนที่เข้าไปกดตัวนางไว้
เวลานี้พวกนางทั้งสองต่างก็น้ำตาไหลอาบหน้าเช่นกัน
คนเราย่อมมีความสลับซับซ้อน แม้ตอนแรกพวกนางล้วนคิดจะภักดี ทว่าเพื่อเอาชีวิตรอดจึงจำต้องทรยศ
แต่หลังจากทรยศไปแล้ว ครั้นมองดูจินหลิงที่กำลังจะสิ้นลม ย่อมยากจะเลี่ยงความเสียใจและปวดใจ
ราวหนึ่งเค่อต่อมา ร่างกายของจินหลิงก็ค่อย ๆ อ่อนยวบลง ดวงตาไร้ประกายของนางจับจ้องไปทางหน้าต่าง ทว่าก็ไม่อาจรู้ได้ว่าจะมองเห็นสิ่งใดหรือไม่
หลังจากผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด ก็สิ้นลมปราณ