กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 108 จริงครึ่งเท็จครึ่ง
เมิ่งซื่อเหนียงชะงักงัน ไม่รู้จะกล่าวอันใด
ลิ่วหยางเอ่ยว่า “เมื่อวัยเยาว์ข้าเคยร่ำเรียนตำรามาสองสามปี ทว่าเมื่อกองทัพกบฏบุกสังหารเข้ามา คนในครอบครัวข้าก็เหลือรอดเพียงข้า พี่ชายสี่ และพี่ชายห้า พวกเราสามคนไปเข้าร่วมกับกองทัพซีเหอด้วยกัน พวกเขาสองคนล้วนตายตกไปแล้ว ส่วนข้าจากพลทหารตัวเล็ก ๆ ก็กลายมาเป็นบ่าวหญิงวรยุทธ์ของตระกูลจิน”
ลิ่วหยางเม้มริมฝีปาก “ยามเข้ากองทัพ สิ่งที่พวกเราคิดคือไร้หนทางมีชีวิตรอด ข้ามิได้ตั้งใจจะเป็นทาสเป็นบ่าว ยิ่งมิได้ตั้งใจจะให้ลูกหลานของข้าต้องเป็นทาสไปชั่วลูกชั่วหลาน”
“ข้าก็ไม่อยากเช่นกัน!” เมิ่งซื่อเหนียงกัดฟัน “เจ้า... เจ้าช่วยดึงข้าสักคราเถิด”
ผ่านเรื่องราวมาขนาดนี้ ผู้ใดยังจะมองไม่ออกเล่า