เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 ฉินฝูเหมิ่งกลับมา
“ได้ยินมาหรือยัง ฉินอวี้แต่งกวีเหยียดหยามมหาปราชญ์!”
“จะไม่รู้ได้ยังไง! ไอ้สุนัขฉินอวี้มันถือดีว่ามีพรสวรรค์นิดหน่อย ถึงกับกล้าเหยียดหยามมหาปราชญ์ ช่างน่าเกลียดยิ่งนัก!”
“ข้ายังได้ยินอีกว่า ไอ้สุนัขฉินอวี้มันยุยงให้ฝ่าบาทกับไทเฮาผิดใจกัน จนไทเฮาทรงพระประชวรด้วยความโกรธ!”
“ข้าว่าไอ้สุนัขตัวนี้คงต้องการให้ฝ่าบาทกับไทเฮารบราฆ่าฟันกันไม่เลิกรา เพื่อบั่นทอนกำลังของแผ่นดินเรา...”
“รู้ไหมว่าทำไมฝ่าบาททรงโปรดฉลองพระองค์ผ้าฝ้ายขนยาว? ล้วนเป็นไอ้สุนัขฉินอวี้ตัวนี้ยุยงทั้งนั้น! แม้แต่การค้าขายกับแคว้นเยียนของแผ่นดินเรา ก็เป็นไอ้สุนัขตัวนี้ส่งเสริมทั้งสิ้น!”
“อะไรนะ? ไอ้สุนัขตัวนี้ ต้องได้ผลประโยชน์จากแคว้นเยียนแน่นอน!”
“ไอ้สุนัข ไอ้ทรยศ...”
ที่ว่ากันว่าปากคนยาวกว่าปากกา สามคนพูดเสือกลายเป็นจริง