กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 มังกรหลับกับหงส์รำแพน
ฉินอวี้เพิ่งกลับถึงจวน ก็ถูกคนกลุ่มใหญ่ห้อมล้อมประคองราวกับดวงจันทร์แวดล้อมด้วยหมู่ดาว
ซุนหม่ามีความสุขจนอดปาดน้ำตาไม่ได้ “ถ้าท่านชายใหญ่กับฮูหยินบนสวรรค์ยังรับรู้ เห็นนายน้อยเป็นเช่นวันนี้คงจะดีใจมาก!”
ได้ฟังคำของซุนหม่า คนในจวนต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยติด ๆ กัน
ตอนนี้ฉินอวี้ประสบความสำเร็จแล้ว
เขาไม่ใช่ความอัปยศของจวนเว่ยกั๋วกงอีกต่อไป หากแต่เป็นความภาคภูมิใจของจวนเว่ยกั๋วกง
“พอได้แล้ว พอได้แล้ว!”
ฉินอวี้ห้ามซุนหม่าเอาไว้ ก่อนจะห้ามปรามซุนหม่าที่ร้องไห้ไม่หยุด “เรากินข้าวกันก่อนเถอะ ข้าไม่ได้ลิ้มรสฝีมือของเจ้ากับอู๋หม่ามานานแล้ว”
ไปกินข้าวกับนางมารร้ายนั่น เขาแทบไม่ได้อิ่มท้องเลยสักนิด!
พูดตามตรง อาหารในวังนั่นรสชาติไม่ดีเอาซะเลย!