เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 มีของบางอย่าง
หนานเชวี่ยเอ๋อร์ไม่ได้รีบสังหารยายซางเพื่อเซ่นดวงวิญญาณพ่อแม่และคนในเผ่าบนสรวงสวรรค์
ภายใต้การนำของหนานเชวี่ยเอ๋อร์ ฉินอวี้และสวีหว่านเดินลัดผ่านซากกำแพงและสิ่งก่อสร้างที่พังทลาย
ตอนนั้นฟ่านปิ่งพาคนมาสังหารคนในเผ่าของนางจนหมดสิ้น แล้วยังสั่งให้คนจุดไฟเผาครั้งใหญ่
พวกนางทำได้เพียงมองดูถิ่นฐานของเผ่าถูกเผาเป็นเถ้าถ่านไปต่อหน้าต่อตา
นางร้องขออย่างทุกข์ทรมานอยู่นาน ฟ่านปิ่งจึงยอมให้เวลาพวกนางเล็กน้อย ให้ฝังศพคนในเผ่าที่ถูกสังหารเสียก่อน
“ตรงนี้เมื่อก่อนเคยเป็นโรงโม่แป้งของพวกเรา”
“ทางโน้นคือบ้านของข้า”
“ตรงที่สูงที่สุดนั่น คือศาลบรรพชนของพวกเรา…”
หนานเชวี่ยเอ๋อร์พาพวกเขาเดินมุ่งหน้าไปตลอดทาง พลางเล่าถึงสภาพถิ่นฐานของเผ่าให้ฟังราวกับกำลังร่ายรายชื่อสมบัติล้ำค่า