กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ได้ยินว่า เจ้าไม่สามารถสืบสกุลได้หรือ?
เคราะห์ร้ายที่ไม่มีสาเหตุ ทำให้ฉินอวี้หงุดหงิดใจไม่น้อย
แม้เขาจะรู้ว่าอีกฝ่ายยั้งมือไว้แล้ว แต่การโดนเตะนั่นก็เจ็บจริง ๆ นะ!
“ใครบอกให้พวกเจ้าหลบอยู่ไม่ยอมออกมาเล่า?”
ฉินอวี้ลุกขึ้นยืน มองทั้งสองคนอย่างหัวเสีย “มีใครเขาคุ้มกันคนแบบพวกเจ้ากัน? แม้แต่จรรยาบรรณพื้นฐานของอาชีพก็ไม่มี!”
“ไอ้หนู เจ้าน่ะควรไปขอบคุณฟ้าดินเสียเถอะ!”
แววตาของกุ่ยซานแฝงรอยยิ้มเล็กน้อย “คนก่อนหน้าที่กล้าด่าพวกเราอย่างเจ้า ตอนนี้กลับชาติมาเกิดแล้วอายุคงจะพอ ๆ กับเจ้าแล้วล่ะ! ถ้าไม่เห็นแก่ที่เจ้าตีทัพศัตรูแตกพ่าย พวกเราคงจับเจ้าแขวนเฆี่ยนเสียให้เข็ด!”
“อืม เฆี่ยนให้หนัก ๆ เลย!”
กุ่ยซื่อเสริมขึ้น
“เหอะ ๆ……”