กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 การแลกเปลี่ยน
ฉินอวี้คิดว่าชาตินี้ตนก็นับว่าเคยผ่านโลกมามากโขอยู่
แต่ท่าละครของหลี่ว์ซื่อคราวนี้ เล่นเอาตนจนตั้งตัวไม่ติดจริง ๆ
มึงทำท่ามาเต็มขนาดนี้ มันจะดีเหรอวะ
ฉินอวี้ตั้งสติอยู่นานกว่าจะได้สติกลับมา ทั้งขำทั้งโมโห จ้องหลี่ว์ซื่อเขม็ง “มึงแม่งไม่ใช่บอกว่าบัณฑิตฆ่าได้แต่อย่าดูถูกเหรอ แล้วศักดิ์ศรีล่ะ กระดูกสันหลังล่ะ”
กูแม่งพับแขนเสื้อเตรียมลุยแล้ว มึงดันมาไม้นี้
เล่นเอาอารมณ์กูหายหมดเลย
หลี่ว์ซื่อทำหน้าจะร้องไห้ ชูนิ้วขวาสามนิ้ว “คุณชายสิบสาม ข้าขอสาบานต่อฟ้า ข้ากับลั่วชิงยวนไม่มีอะไรกันจริง ๆ”
“พวกเราแค่ดื่มเหล้าด้วยกัน อย่างมากก็แค่โอบเอว อย่างอื่นไม่มีจริง ๆ”