กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 อัดมัน อัดให้หนัก!
ฉินอวี้รู้สึกว่าตัวเองคงจะบ้าไปแล้ว
ทั้งที่รู้แก่ใจว่าจ้าวหลวนกำลังปั่นหัวตัวเองแท้ ๆ แต่กลับรู้สึกว่าที่นางพูดก็มีเหตุผลอยู่ไม่น้อย
ยามทุกข์ยากจึงเห็นน้ำใจคน!
ช่วงเวลาแบบนี้แหละ คือจังหวะดีที่สุดที่จะมองคนรอบข้างให้ชัด
ฉินอวี้ครุ่นคิดเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าถาม “ข้าขอปฏิเสธได้หรือไม่”
“ไม่ได้!”
จ้าวหลวนไม่คิดจะเสแสร้งแล้ว “เราจะอภัยโทษให้เจ้าดั่งที่เจ้าปรารถนา! แต่ในเมื่อเจ้าฉีกป้ายประกาศหลวงแล้ว งานฉลองพระชนมายุของไทเฮาก็ต้องให้เจ้าเป็นคนจัด! ไม่อย่างนั้น ป้ายประกาศหลวงจะกลายเป็นเรื่องล้อเล่นไปเสียหมดหรือ”
ปฏิเสธไม่ได้!
แล้วมึงจะถามหาพระแสงอะไรวะ