กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 296 ภูตบุปผา
หรือว่าสวรรค์จะลืมตาแล้วจริง ๆ?
ของระดับในตำนานบัดนี้ตกลงอยู่ท่ามกลางหมู่บุปผาอย่างเงียบสงบ
ซานตงมองพิจารณาอย่างระมัดระวังรอบคอบอยู่ครู่ใหญ่——นี่อย่างไรเสียก็คงเป็นคนทำตกไว้กระมัง?
ชิ้นเล็กเพียงนี้ เก็บไปแล้วคงไม่เกิดเรื่องหรอกกระมัง?
ไม่ถูกต้อง ไม่ถูกต้อง!
ซานตงใช้พลังเจตจำนงอันเข้มแข็งหมุนตัวกลับ หดเท้าก้าวเล็ก ๆ เดินอย่างระมัดระวังรอบคอบยิ่งขึ้น
ต้องเป็นกลอุบายแน่ ๆ!
คืนเดียวจะไปมีเรื่องดี ๆ มากมายเพียงนี้รอตนเองอยู่ได้อย่างไร?
ต้องเป็นการบังคับใช้กฎหมายล่อบุปผาแน่ ต่อให้ตายก็ไปเก็บไม่ได้