กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 286 โทสะโหมกระหน่ำจนหลุดหัวเราะ
สำนักเทียนเหยี่ยน
นอกขุนเขาจูจี
เหล่าศิษย์สำนักเทียนเหยี่ยนจำนวนมากยืนตระหง่านอยู่รอบนอก ทุกคนต่างนิ่งเงียบไม่ส่งเสียง สงบกลิ่นอายของตนเอาไว้
เจ้าขุนเขาและผู้อาวุโสแห่งสำนักเทียนเหยี่ยนหลายท่านขยับเข้าไปใกล้ด้านหน้ายิ่งกว่า
สายตาของทุกคนทอดมองไปยังขุนเขาจูจีพร้อมกัน บนใบหน้าของแต่ละคนเปี่ยมด้วยรอยยิ้มคาดหวังเล็กน้อย
ชั่วครู่ต่อมา เสียงที่ทุกคนเฝ้าคอยก็แว่วดังมาจากที่นั่น
นั่นคือเสียงที่สุขุมมั่นคงทว่าแหบพร่าเล็กน้อย น้ำเสียงสั่นเทาอยู่บ้าง ทว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือเจ้านายแห่งเสียงนี้ทุกคนในที่แห่งนี้ล้วนคุ้นเคยยิ่งนัก——มาจากประมุขสำนักเทียนเหยี่ยน!
“การเป็นมนุษย์มันมีขีดจำกัด! เพราะฉะนั้น! ข้าไม่ขอเป็นมนุษย์อีกต่อไปแล้ว! โฮก!”