กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 274 ยอดเยี่ยมยิ่งนัก
หญิงสาวมีสีหน้ารู้สึกผิดหวังเล็กร้อย เรียวนิ้วเรียวงามชี้ไปยังกระบี่ยาวสมบัติวิญญาณในมือของหวังหลินอย่างระมัดระวัง:
“ไม่ได้มาต่อสู้……เหตุใดจึงถืออาวุธร้ายน่าหวาดหวั่นเช่นนี้เล่า”
หวังหลินได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าประหลาดใจ ราวกับยามนี้เพิ่งรู้สึกตัว รีบเก็บกระบี่วิญญาณในมือกลับไป แล้วเอ่ยออกมาอย่างอึกอักเล็กน้อย:
“ข้า……ข้ามาตามหาเพื่อนร่วมทีมของข้า”
ลี่สิงเทียนเหลือบมองการแสดงของหวังหลิน……ออกจะเกินจริงไปสักหน่อย มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่เคยประสบพบเจอจริง ๆ
แต่ยังดีที่หญิงสาวผู้นั้นมองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่เคยยั่วเย้าบุรุษเช่นกัน ท่าทางดูเสแสร้งอยู่บ้างเล็กน้อย
หญิงสาวเอามือปิดปากเบา ๆ สีหน้าอ่อนโยนลง เอ่ยถามด้วยท่าทีระมัดระวัง:
“เพื่อนร่วมทีมของเจ้า……หายตัวไปที่นี่หรือ”