เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 272 บุปผาแห่งความฝัน
หวังหลินเก็บกระบี่ยาวกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ยามนี้หุบเขาคลายเมฆาพังทลายไปเกือบครึ่ง ความเงียบสงัดได้หวนคืนสู่แผ่นดินผืนนี้อีกครั้ง
เขาเอ่ยแล้วว่า ให้โอกาสเพียงครั้งเดียว สำหรับผู้บำเพ็ญชั่วร้ายแล้ว การพูดคุยเหตุผลกับพวกเขาก็คือความไม่อิสระไร้เหตุผลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกมนุษย์
หากมิใช่เพราะสำนักเทียนเหยี่ยนมีข้อบังคับเด็ดขาด มิเช่นนั้นประโยคนั้นเขาอาจไม่เอ่ยเลยเสียด้วยซ้ำ
ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายที่ต่อต้านอยู่เบื้องหน้าถูกสังหารสิ้นแล้ว แม้ช่วงกลางศึกจะมีผู้บำเพ็ญชั่วร้ายยอมจำนนอีกครั้ง แต่หวังหลินกลับไม่ให้โอกาสอีกต่อไป
ทว่าก็มิได้สังหารจนหมดสิ้น
ตอนเปิดฉากมีผู้บำเพ็ญชั่วร้ายระดับทารกก่อกำเนิดคนหนึ่งที่โดนกระบี่ไท่ชิงแปรเทพจากระยะไกลแล้วยังไม่ตาย เพียงแค่บาดเจ็บสาหัส ในจิตตระหนักรู้ยังคงรับรู้ได้ว่าเขากำลังหายใจอยู่