เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 264 อาจารย์ก็คิดถึงเจ้าเช่นกัน
ภายในร้านจัดงานศพ ไป๋เสวียนหลิงนั่งลงบนตำแหน่งเจ้าตระกูลอย่างเป็นธรรมชาติ
เฉินโหมวกวงรู้ความยิ่งนัก แม้ไกลออกไปจะมีเก้าอี้ แต่เขาก็ยังคงนำคนในกลุ่มเล็กของตนยืนอยู่ ไม่กล้านั่งลง
มิใช่เพราะหวาดกลัว ด้วยเพราะไป๋เสวียนหลิงนอกจากประโมฆแล้ว ไม่เคยลงโทษศิษย์ของขุนเขาอื่นเลย
นี่คือความเคารพอันเงียบสงบอย่างหนึ่ง
ทั่วทั้งสำนักเทียนเหยี่ยน เรื่องราวของไป๋เสวียนหลิงเป็นที่เล่าขานแพร่หลายที่สุด
ผู้บำเพ็ญที่เริ่มต้นทุกคน หากเอ่ยถึงเรื่องเล่า ย่อมไม่ขาดเรื่องราวอันเข้มข้นโลดโผนของไป๋เสวียนหลิงหลายเรื่องอย่างแน่นอน
เรื่องราวในช่วงปีแรก ๆ ของไป๋เสวียนหลิงเต็มไปด้วยสีสันแห่งตำนานยิ่งนัก ผู้บำเพ็ญอัจฉริยะนางหนึ่งที่ไม่ว่าเมื่อใด ไม่ว่าเรื่องใด ก็กล้าชักกระบี่มุ่งหน้า ไม่เคยถอยหลังโดยง่าย