เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 262 ไป๋เสวียนหลิงกำลังเดินทางมา!
สายตาของเฉินโหมวกวงจดจ้องไปยังทิศทางของอารามอู้เสวียน
ยามนี้ เสาแสงสีเขียวอ่อนค่อย ๆ สลายหายไป
มีข่าวดี เรื่องคือหลังจากเสาแสงสลายไป ก็ไม่มีความผันผวนของพลังวิญญาณที่น่าหวาดหวั่นเหมือนก่อนหน้านี้อีก ทั้งไม่มีใครสำแดงกระบวนท่าใหญ่ที่ยากจะเข้าใจตรงนั้นอีกแล้ว
การศึกครั้งนี้คล้ายว่าจะถึงคราวฝุ่นตลบจบสิ้นลงแล้ว
ยามนี้อารามอู้เสวียนแทบกลายสภาพเป็นผาชันแหลมคม ป่าเขาโดยรอบพังทลายจนเสียรูปทรงไปหมด
ทว่าสำหรับเฉินโหมวกวงแล้ว ก็นับเป็นข่าวร้ายที่มีความเป็นไปได้สูงยิ่ง—บอสฉู่ของตนต้านรับไหวหรือไม่กันแน่?
“พวกเจ้าจงรอผู้อาวุโสไป๋อยู่ที่นี่ ข้าจะไปดูสถานการณ์ข้างหน้าเสียหน่อย”
หลังจากเฉินโหมวกวงกำชับศิษย์ทั้งสองของตนแล้ว ก็ลุกขึ้นมุ่งหน้าไปยังทิศทางของอารามอู้เสวียน ขณะเดียวกันก็ส่งจิตตระหนักรู้กวาดกวาดไปทางอารามอู้เสวียน