เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 258 เบื้องหลังของสำนักเทียนเหยี่ยนมีข้าอยู่
ทว่าในไม่ช้า พวกเขาก็ไม่ได้สนใจแล้วว่าเป็นพลังอิทธิฤทธิ์ของผู้ใด
เพราะกลิ่นอายอันน่าหวาดหวั่นสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นจากอารามอู้เสวียน ตรงซัดเข้าใส่กลิ่นอายสีฟ้าครามบนขอบฟ้าสายนั้น
กลิ่นอายการทำลายล้างพุ่งพรวดออกไปรอบทิศทาง คลื่นกระแทกที่แผ่ขยายออกไปปรับภูเขาที่อยู่ไม่ไกลให้กลายเป็นราบพนาสูญ
ยามนี้ทั่วทั้งอารามอู้เสวียนไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนอีกต่อไป จิตตระหนักรู้ของทุกคนไม่อาจสอดส่องเข้าไปได้แม้แต่น้อย และไม่มีผู้ใดอยากลองดีส่งจิตตระหนักรู้เข้าไปทดสอบผลลัพธ์จริงๆ
การปะทะกันของยอดฝีมือที่แท้จริง พวกเขาไม่อาจประเมินได้เสียด้วยซ้ำว่าฝ่ายใดเป็นต่อ
เพราะระดับความแข็งแกร่งของคนทั้งสองมิใช่สิ่งที่พวกเขาสามารถทำความเข้าใจได้อีกต่อไป
หวังหลิ่งมองดูพละกำลังอันน่าหวาดหวั่นยิ่งสองสายปะทะห้ำหั่นกัน ก่อนจะหันสายตาไปทางเฉินโหมวกวง
“สำนักเทียนเหยี่ยนของพวกเจ้าช่างร้ายกาจนัก ถึงกับซ่อนยอดฝีมือเช่นนี้ไว้ได้นานถึงเพียงนี้?”