กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 249 เกเรเกินไปแล้ว
นักพรตเต๋าเฒ่าเหลียวหันกลับไปมอง ดวงตาพลันเบิกโพลงเห็นเพียงสตรีชุดขาวนางหนึ่งมีสีหน้าราบเรียบ ในแววตามีเพียงความหยอกเย้าอันไร้ขอบเขต ท่วงท่ายามยืนเป็นกันเอง สองหัตถ์ประสานไว้ด้านหน้า
เขาไม่เคยพบหน้าสตรีผู้นี้มาก่อน แต่เรืองนามของนางนักพรตเต๋าเฒ่ายังคงรู้จักดี
เพราะชื่อเสียงของนางก้องกังวานยิ่งนัก
ผู้ครองฉายายมราชเดินดินในจงโจว——ไป๋เสวียนหลิง
นักพรตเต๋าเฒ่าไม่ยอมเชื่อกาลอัปมงคล ยื่นจิตตระหนักรู้สืบค้นไป ทว่ากลับรับรู้ได้เพียงความสุญตาอันกว้างใหญ่
เนื่องจากไม่เคยเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับฝ่าเคราะห์มาก่อน นักพรตเต๋าเฒ่าจึงไม่ทราบว่าความสุญตานี้สอดคล้องกับฐานะสภาวะของระดับฝ่าเคราะห์หรือไม่
“ยังคงใช้วิชาลวงตาอยู่อีกหรือ?!” แววตาของนักพรตเต๋าเฒ่าหรี่ลงเล็กน้อย สีหน้าดูไม่เชื่อถือโดยสิ้นเชิง ทว่าเรือนกายกลับเกร็งตึงขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว