กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 247 แตกต่างโดยสิ้นเชิง
หัวใจของโจวผิงเต้นตึกตัก ความคิดในสมองแล่นผ่านอย่างรวดเร็ว
ตนเองควรจะพูดอะไร ควรจะหาข้ออ้างเช่นไรดี
หรือว่าอาจารย์เซียนที่คุยด้วยยากผู้นี้จะมีกระบวนทัศน์อื่นใดอีก
อาจารย์เซียนผู้นี้คงมิใช่คอยแต่จะสยบตนเองหรอกกระมัง
“ท่านอาโจว...” โจวผิงเพิ่งจะเอ่ยปากออกมาได้เพียงสองคำ ก็พลันได้ยินเสียงปัง
จากนั้นก็เห็นท่านอาโจวผู้นี้หลับตาลงแล้วล้มเอนไปทางด้านหลังโดยตรง
เพียงแต่ไปได้ครึ่งทางก็หยัดกายลุกขึ้นมาใหม่ด้วยท่วงท่าพิสดารราวกับศพฟื้นคืนชีพ
โจวผิงที่ได้เห็นฉากนี้รำพึงในใจว่าหัวใจเต้นโครมคราม คนผู้นี้ยังไม่ตายก็ฟื้นคืนชีพได้ด้วยหรือ
นี่... มารดามันเถอะคือตัวอะไรกัน