ตอนที่ 240 อะไรคือความอู่ฟู่

ตอนที่ 240 อะไรคือความอู่ฟู่

จะให้ทำงานย่อมเป็นไปไม่ได้ เรื่องราวที่ฉือโจวเมื่อคราวก่อนชิงเหอยังคงจดจำได้แม่นยำ

ครั้งก่อนเห็นอยู่ชัดๆ ว่าฉู่ซิงเฉินเป็นคนปล่อยโชคชะตาหลุดมือไป

แต่ผลคือท่านยายไป๋กลับไม่แยกแยะดีชั่ว ลงโทษจัดการมันเพียงผู้เดียว ทั้งยังบอกว่าเนื้อถึงปากแล้วยังกินไม่ได้ เจ้ายังเป็นมังกรเจียวอยู่อีกหรือ ให้ไก่สักตัวขึ้นไปจิกสองทีไม่แน่อาจจิกกลับมาได้แล้ว

ท่านยายไป๋กล่าววาจาเช่นนี้ได้อย่างไร คนที่มิเท่าไก่ไม่ใช่ชิงเหอ แต่ควรเป็นไอ้หนุ่มใจดำฉู่ซิงเฉินผู้นั้นต่างหาก

ที่น่าเจ็บใจที่สุดก็คือท่านยายไป๋กลับเอาโทสะมาลงที่มันเพียงผู้เดียว

อีกทั้งคราวก่อนที่ไปเมืองอวี๋โจว ท่านยายไป๋ไม่แม้นแต่จะเอ่ยถามฉู่ซิงเฉินถึงเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ

นี่มันคือการปฏิบัติอย่างสองมาตรฐานชัดๆ ไม่มีความยุติธรรมเลยสักเสี้ยว

ต่อให้ช่วงแรกชิงเหอจะแอบอู้งานไปบ้าง แต่ภายหลังมีเรื่องราว มันก็ออกหน้าจริง ๆ มิใช่หรือ

มันนับว่าถูกคนแทงทะลุร่างอย่างแท้จริงแล้ว—เจ็บยิ่งนัก