กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 237 พบง่ายจากยาก
วันรุ่งขึ้นหลังจากวันคล้ายวันเกิดของศิษย์พี่หญิงใหญ่ ความสุขครื้นเครงได้ผ่านพ้นไป
ณ สำนักนิกาย ข้างเก้าอี้หินริมสระน้ำลึก
เฉินไป๋ชิงกำลังชงชา พลอยมองไปยังอาจารย์ของตนเองที่กำลังส่งยิ้มประจบประแจงในยามนี้
ฉู่ซิงเฉินมองไปทางไป๋เสวียนหลิงด้วยสายตาร้อนแรงพลางเอ่ย:
“พี่สาวคนดี... ทุกเรื่องล้วนหารือกันได้นี่นา”
ไป๋เสวียนหลิงหรี่ตาลง เอ่ยปากอย่างเด็ดขาด: "หารือไม่ได้แม้แต่น้อย เจ้าหนูเห็นข้าเป็นอะไรกัน?"
ฉู่ซิงเฉินเอ่ยด้วยท่าทีทรงธรรมและหนักแน่นเปี่ยมความมั่นใจ:
“นั่นย่อมเป็นแสงสว่างที่ส่องทางด้านหน้า เป็นพี่สาวที่เอ็นดูน้องชายที่สุดในใจข้าอย่างไรเล่า”
“เหอ...” ไป๋เสวียนหลิงมีสีหน้าดูแคลนเล็กน้อย