เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 233 ความปรีดาตามติดก้าวเดินของทุกคน
กาลเวลาคล้ายจะผลักไสผู้คนให้ก้าวไปสู่ทิศทางที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ยิ่งขึ้น
ทว่าความไร้เดียงสาในส่วนลึกของหัวใจ บางครั้งก็มิอาจปกปิดไว้ได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อผู้ที่สนิทชิดเชื้อที่สุด ความไร้เดียงสานั้นมีหรือมิใช่ความไว้วางใจรูปแบบหนึ่ง
ฉู่ซิงเฉินในยามนี้มีสีหน้าคล้ายหวนนึกถึงวันวาน หลี่อิ่งหลิงเดิมทีก็เป็นเช่นนี้เสมอมา มิเคยเปลี่ยนไปเลยสักนิด
“อาจารย์มาแล้ว รีบจับจองชัยภูมิที่ดีให้อาจารย์เร็วเข้า”
ฉู่ซิงเฉินแย้มยิ้มพลางก้าวยาว ๆ ไปข้างหน้า ยื่นหัตถ์ออกไปพาดไหล่ของหลี่อิ่งหลิงโดยตรง สายตาทอดมองไปยังขบวนการเชิดมังกรเชิดสิงโตด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นเดียวกัน
ราวกับว่าตัวฉู่ซิงเฉินเองก็มิเคยพบเห็นมาก่อนเช่นกัน
ในสายตาของทุกคน ศิษย์พี่หญิงใหญ่ผู้มีบุคลิกเย็นชาและทรงอำนาจอยู่บ้าง ในยามนี้กลับราวกับดรุณีน้อยธรรมดาสามัญผู้หนึ่ง