เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 229 ความคลางแคลงใจของศิษย์พี่หญิงใหญ่ มาตามนัด
หลี่อิ่งหลิงผลักประตูห้อง ออกไปพลางเงยหน้ามองท้องฟ้า
วันนี้นับเป็นวันที่ดีวันหนึ่ง เมฆบางเบาบดบังแสงอาทิตย์ นานทีมีลมพัดผ่านแผ่วเบา
แม้หลี่อิ่งหลิงผู้เป็นเจินเหรินระดับแกนทองจะทนต่อความร้อนหนาวได้นานแล้ว แต่สภาพอากาศที่เคยชอบในกาลก่อน นางก็ยังคงชอบอยู่เช่นเดิม
วันที่ฝนไม่ตก แดดไม่จัด อากาศไม่มืดครึ้ม ทั้งยังมีลมพัดแผ่วเบาเช่นนี้ คือสภาพอากาศที่ดีที่สุดในใจของหลี่อิ่งหลิง
เพียงแต่ค่อนข้างพบเจอได้ยากก็เท่านั้น
หลี่อิ่งหลิงยกเท้าเดินไปยังสระน้ำลึกก่อน ระยะนี้ค่อนข้างแปลกประหลาด เฉินไป๋ชิงที่มักพบเจอเป็นประจำกลับปรากฏตัวที่นั่นน้อยมาก
ถึงพบเจอก็เป็นที่อื่น แถมดูเหมือนจะยุ่งมากอีกด้วย
ยามพบกันบนทาง เดิน เฉินไป๋ชิงเพียงยิ้มให้ตน ทักทายปราศรัยไม่กี่คำแล้วก็รีบร้อนจากไป
หลี่อิ่งหลิงเคยเอ่ยถามเฉินไป๋ชิงว่ายุ่งสิ่งใดอยู่ ต้องการให้ช่วยหรือไม่