เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 227 เจ้าอย่าได้ทำให้ข้าผิดหวังเลยเชียว
ข้อเท็จจริงพิสูจน์ให้เห็นว่า การหาทำเรื่องพิศดารนั้นก็ขึ้นอยู่กับตัวคนด้วย
ในสถานการณ์เดียวกัน เรื่องพิศดารที่หลินลั่วอวี่ทำออกมา ไม่ว่าอย่างไรก็เทียบกับชุยฮ่าวไม่ได้เลย
พื้นที่ในการหาทำเรื่องพิศดารก็เช่นกัน คนบางคนมักจะสร้างเรื่องใหญ่โตขึ้นมาได้ในพื้นที่ที่ไม่มีเรื่องให้ทำอยู่เสมอ
ยามที่หลินลั่วอวี่คิดว่าเรื่องนี้ไม่มีพื้นที่ให้หาทำเรื่องพิศดารอีกแล้ว
ชุยฮ่าวก็ยื่นส่งความประหลาดใจมาให้อย่างเงียบเชียบ
ความแตกต่างเหลื่อมล้ำของมนุษย์นั้น ไม่ว่าจะมองจากมุมใดก็มีอยู่ทั้งสิ้น
อย่างน้อยที่สุดในยามนี้หลินลั่วอวี่ก็ยอมจำนนแล้ว ยามที่นางได้ยินข่าวว่าอาจารย์ของตนจะไปเดินเล่นที่สำนักนิกายสักสองรอบ ก็มึนงงไปบ้างไม่มากก็น้อย
นี่มันสถานการณ์อันใดกัน
ออกไปประพาสยังไม่ทันถึงครึ่งวัน เหตุใดชุยฮ่าวถึงทำราวกับมีความสัมพันธ์อันดีกับอาจารย์ของตนเสียอย่างนั้น