ตอนที่ 208 ยามนี้เจ้าได้เห็นแล้ว

ตอนที่ 208 ยามนี้เจ้าได้เห็นแล้ว

เมืองอวี๋โจว

หลินลั่วอวี่ผลักประตูห้องออก สูดอากาศเข้าไปฟอดใหญ่

อาจารย์ไปฉือโจวเป็นเวลานานแล้ว นับ ๆ ดูแล้วก็มีหลายเดือนแล้ว

หยวนคงและหยวนจิ้งแห่งอารามป่าเซนกลับมานานแล้ว วันก่อนยังเคยเดินทางมาเยี่ยมเยือน เพียงแต่ตอนนั้นอาจารย์ยังไม่กลับมา

การต้อนรับนั้นรับผิดชอบโดยศิษย์พี่หญิงสามผู้มีเรือนร่างเล็กที่สุด และมีศักดิ์อาวุโสสูงที่สุดในปัจจุบัน

ต้องยอมรับว่า แม้ศิษย์พี่หญิงสามจะอายุยังน้อย แต่ยามจัดการงานกลับเผยให้เห็นถึงสง่าราศีของอาจารย์อยู่หลายส่วน อย่างน้อยในสายตาของหลินลั่วอวี่ ก็นับว่าไร้ข้อติพองาม

ศิษย์พี่หญิงสามโดยทั่วไปไม่ชอบยิ้ม ส่วนใหญ่ยามที่ยิ้มล้วนเป็นเพราะอาจารย์อยู่ข้างกาย

เมื่อก่อนกลับไม่รู้สึก ทว่านับตั้งแ้อยู่อาจารย์ไม่ได้อยู่ในสำนักนิกาย จำนวนครั้งที่ศิษย์พี่หญิงสามยิ้มก็น้อยเสียจนนับนิ้วได้