เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 196 คือคนของเรา!
ฉู่ซิงเฉินเหลือบมองศิษย์คนที่สองที่มีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย ก็เข้าใจสถานการณ์ได้ทันที
เจ้ามังกรเจียวตัวนี้ นอกจากอู้แล้วก็ชอบกินเป็นที่สุด
เซี่ยหลิงอวี้เองก็มักใช้ของกินมาล่อลวงมังกรเจียวตัวน้อยนี้อยู่บ่อยครั้ง
เมื่อเห็นชิงเหอดำเนินไปข้างกายลี่สิงเทียนอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งยังไม่แยแสต่อคำข่มขู่ของเซี่ยหลิงอวี้แม้แต่น้อย
ชัดเจนยิ่งว่านางหาตั๋วอาหารเจอแล้ว และตั๋วอาหารผู้นี้ก็คือศิษย์คนที่สองของเขานั่นเอง
ทว่าชิงเหอแม้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดจะไม่ค่อยผ่านสมอง แต่ในระดับหนึ่งก็นับว่าน่ารักยิ่งนัก
ฉู่ซิงเฉินจึงไหลตามน้ำเอ่ยว่า “สิงเทียน เจ้าพาชิงเหอไปจัดการเรื่องที่ข้ามอบหมายให้เจ้าเถิด”
ลี่สิงเทียนทอดสายตามองอาจารย์ เมื่อเห็นสีหน้าที่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ภายในใจก็พลันกระจ่าง เอ่ยรับคำทันที:
“ขอรับ จะไปเดี๋ยวนี้”