กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 180 เข้ามานี่มา! เจ้าออเงาะตัวน้อย!
ชิงเหอเห็นว่าการแสร้งทำเป็นน่าสงสารที่เคยสำเร็จทุกครั้งของตนหมดฤทธิ์ในยามนี้ ก็รู้ได้ทันทีว่ารอบนี้เซี่ยหลิงอวี้เอาจริงแล้ว
น่าเจ็บใจนัก!
ก็แค่คนรักเก่ามิใช่หรือ ไฉนวันหน้าจะไม่พาข้ามารู้จักบ้างเล่า
ท่านยายไป๋ไม่รู้ว่าแอบไปหามาตั้งกี่รอบแล้ว
ยามนี้ยังจะมาถือสาที่ตนเอ่ยปากสอดสักสองสามคำอีกหรือ
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ชิงเหอก็หันกลับไปมองเซี่ยหลิงอวี้ที่อยู่ด้านหลังด้วยใบหน้าเย็นชาเล็กน้อยอย่างเงียบ ๆ
หรือว่า... เรื่องนี้างยังไม่รู้กระมัง
ชิงเหอทวนความจำอย่างรวดเร็ว คล้ายกับว่าเซี่ยหลิงอวี้จะไม่รู้จริง ๆ
เซี่ยหลิงอวี้ก็ไม่เคยเอ่ยถามว่าท่านยายไป๋หนีหายไปที่ใด นับตั้งแต่กลับมายังสำนักเทียนเหยี่ยน นอกจากกิจธุระจำเป็นแล้ว นางก็เอาแต่บำเพ็ญเพียร