กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 172 เส้นธารวารี
บนตลิ่งริมแม่น้ำ
หยวนคงถือท่อนไม้ในมือพลางชี้ไปยังปลาหัวโตที่ถูกมัดอย่างแน่นหนาองค์หนึ่ง แล้วตวาดแผ่วด้วยความโมโหว่า
“พระภิกษุแก่ที่พวกเจ้าเข้าโจมตีเมื่อวันก่อนหายไปที่ใดแล้ว?!”
ปลาหัวโตมิได้เอ่ยตอบ เพียงแต่บิดกายไปมาอย่างบ้าคลั่ง
ฉู่ซิงเฉินเหลือบมองปลาหัวโตที่หยวนคงใช้ท่อนไม้ชี้อยู่ หากเอ่ยตามจริง ปลาอสูรตนนี้... ดูไม่ค่อยเหมือนอสูรเท่าใดนัก
แตกต่างจากพวกอสูรบนบกที่สามารถยืนเดินและเอ่ยวาจาได้อย่างคล่องแคล่วตั้งแต่ระดับหลอมปราณ
สัตว์อสูรในน้ำดูเหมือนจะเรียบง่ายกว่ามาก อาจเป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากผู้บำเพ็ญมนุษย์น้อยกว่า
ปลาหัวโตนี้น่าจะเป็นปลาอสูรระดับหลอมปราณเช่นกัน แต่หากเทียบกับปลาทั่วไป ก็ดูเหมือนเพียงแค่ตัวใหญ่กว่านิดหน่อยเท่านั้น