ตอนที่ 147 เรื่องเฉพาะทางต้องให้คนเฉพาะทางทำ

ตอนที่ 147 เรื่องเฉพาะทางต้องให้คนเฉพาะทางทำ

ในวินาทีที่เห็นกอหญ้าอันคุ้นเคยนั้น ภาพเหล่าจูถูกกระบี่หนึ่งตัดศีรษะหลุดจากบ่าก็ผุดขึ้นมาในสมองของอสูรวัวป่าอีกครั้ง

มันฉายแลบผ่านไปอีกหนราวกับฝันร้าย

ยามนี้ สรุปแล้วฝั่งไหนคือความฝันกันแน่

ฝั่งที่ตนเองกำลังฝันเมื่อครู่ หรือว่าตนเองในยามนี้แท้จริงแล้วถึงจะอยู่ในห้วงฝัน

แต่ไม่ว่าจะเป็นความฝันหรือไม่ อสูรวัวป่าก็ยังคงเลือกยื่นหัตถ์ออกไป ดึงอสูรพังพอนที่กำลังพูดจาเอาไว้

น้ำเสียงของมันจริงจัง "หัวหน้าหน่วย! กองหญ้าด้านหน้านั่นมีคนซุ่มโจมตีพวกเราอยู่"

อสูรพังพอนที่พูดค้างไว้ครึ่งเดียวถึงกับตะลึงลานหันไปมองอสูรวัวป่า ส่วนอสูรน้อยตัวอื่น ๆ ก็พากันมองไปยังอสูรวัวป่าด้วยสายตาสับสนสงสัยเช่นกัน

อสูรพังพอนไม่ได้รีบร้อนโต้แย้ง มันมองหนิวเอ้อร์อยู่ครู่หนึ่ง

ในที่สุดมันก็ผงกศีรษะเบา ๆ สายตาหันไปทางอสูรหนูที่สะพายธนูคันศรอยู่ แล้วตวาดเสียงด้าว "เตรียมธนู!"