กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 126 เม็ดเดียวก็เม็ดเดียว
หนานจานปู้โจว สำนักนิกาย
ร่างของฉู่ซิงเฉินร่อนลงมา สายตาทอดมองไปยังโถงใหญ่
แม้จะรู้ว่าศิษย์คนโตของตนรู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา แต่การตรวจดูให้ถี่ถ้วนมิให้มีสิ่งใดผิดพลาด ก็เป็นเรื่องที่ประมวญเช่นตนควรรับประกัน
อืม ดีมาก ออกไปอย่างไรกลับมาก็เป็นเช่นนั้น
จิตตระหนักรู้กวาดผ่าน ศิษย์ในสำนักนิกายไม่อยู่ขาดไปแม้แต่คนเดียว ทุกคนยังคงชีวิตชีวายิ่งนัก
เดิมทีเฉินไป๋ชิงนั่งอยู่บนเก้าอี้หิน มองดูปลาว่านเวียนเป็นวงกลม พลันได้ยินความเคลื่อนไหวทางด้านหลัง จึงรีบเหลียวหันไปมอง
เป็นอาจารย์ของตนนั่นเอง!
นางยินดีเป็นยิ่งนัก รีบลุกขึ้นวิ่งไปเบื้องหน้าฉู่ซิงเฉิน
“อาจารย์กลับมาแล้ว!”