เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 123 แม่นางผู้นี้คือสะใภ้ที่เจ้าตามหาใช่หรือไม่?
ณ บ้านร้างซุดโทรมผู้คนสัญจรไร้เงาแห่งหนึ่ง
สภาพของศิษย์ตนเองมองอย่างไรก็มิอาจนับว่าดีได้ ฉู่ซิงเฉินต่อให้อวดดีเพียงใดก็ไม่อาจโง่เขลาเขลาขลาดประทับยืนนิ่งอยู่กับที่
พาตัวศิษย์ถอยร่นเชิงยุทธศาสตร์ไปก่อน อย่างไรเสียสำนักเทียนเสียก็หนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว
ส่วนเศษเสี้ยวดวงจิตระดับทารกก่อกำเนิด ย่อมสูญสิ้นทำลายล้างไปพร้อมกันภายใต้ดาบนั้นแล้ว
เพราะการที่ทารกก่อกำเนิดจะหลบหนีไปได้ นั้นต้องอยู่ในช่วงที่พลังอำนาจใกล้เคียงกัน ทั้งสองฝ่ายสิ้นแรงมื่อยามหลบหนีถึงจะเร้นกายไปได้
ยามมีชีวิตยังถูกทุบตีจนน่วม เหลือเพียงทารกก่อกำเนิดยังคิดจะหนีอีกหรือ?
“อาจารย์... ผู้นี้ยังช่วยชีวิตได้หรือไม่ขอรับ?”
“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร? ข้าเป็นคนหลอมโอสถ มิใช่แพทย์เสียหน่อย”