กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 119 เตรียมตัวขุดสุสาน ลี่สิงเทียน
หลี่จื่อเห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจความหมายในประโยคนั้นของลี่สิงเทียนที่ว่า ‘หากเจ้ากล่าวเช่นนี้ ข้าก็ต้องขออภัยเจ้าด้วยเช่นกัน’
นางมีสีหน้าฉงนฉงาย
ลี่สิงเทียนหัวเราะเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว ความชินในการพูดจาถูกอาจารย์ของตนกล่อมเกลาจนเพี้ยนไปเสียแล้ว
เป็นดังที่ศิษย์พี่หญิงกล่าวไว้ไม่ผิดเพี้ยน วาจาล้อเลียนของอาจารย์น่าสนใจยิ่งนัก
ตัวเขาเองก็เรียนรู้จนติดนิสัยเสียไปโดยไม่รู้ตัว
เขาเอ่ยปากอธิบายแก่หลี่จื่อว่าตนได้ไปหาผู้นำทางรับจ้าง และแจ้งเรื่องที่นางบิดพริ้วข้อตกลงไปแล้ว
ไม่เหมือนกับที่ลี่สิงเทียนจินตนาการไว้
หลี่จื่อที่ได้ยินข่าวกลับไม่ได้อ้อนวอนขออธิบาย หรือแสร้งทำเป็นน่าสงสารแต่อย่างใด
นางเพียงถอนหายใจยาว ออกปากสอบถามด้วยน้ำเสียงปรึกษาหารือว่า