เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 109 ชีวิตประจำวันในการบำเพ็ญเซียนของเฉินไป๋ชิงในสำนัก
รุ่งอรุณ
เฉินไป๋ชิงที่บำเพ็ญมาตลอดทั้งคืนทำการโคจรพลังวิญญาณในร่างให้สงบลง แล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
นางมิได้เลียนแบบศิษย์พี่หญิงของตนที่นอนหลับในยามค่ำคืน เฉินไป๋ชิงนำเวลาที่ควรจะนอนหลับในยามค่ำคืนไปใช้บำเพ็ญทั้งหมด ส่วนในยามกลางวันก็อ่านตำราเพื่อเพิ่มพูนความรู้ทั่วไป
ตำราความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการบำเพ็ญเซียนเล่มหนาของศิษย์พี่หญิงเล่มนั้น เมื่อหลายวันก่อนก็ตกมาอยู่ในมือให้นางได้อ่านแล้ว
ยามนี้ในสำนักนิกายมีศิษย์สามคน มีเพียงนางที่พรสวรรค์ด้อยที่สุด นางจึงยังคงมีความรู้สึกเร่งร้อนอยู่บ้าง
พรสวรรค์และสติปัญญาของตนล้วนมิอาจเทียบเคียงศิษย์พี่หญิงได้ ศิษย์พี่หญิงบำเพ็ญเซียนยังสามารถนอนหลับได้
ศิษย์ที่มีพรสวรรค์เรียบง่ายเช่นนาง ทั้งหมดล้วนอาศัยอาจารย์ของตนที่มีจิตใจเมตตานำตัวกลับมา แน่นอนว่าย่อมมิอาจเกียจคร้านถึงเพียงนั้น