กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 106 ท่านอาจารย์ จริงๆ แล้วของเหลวโอสถก็ไม่เลวเลย ไม่จำเป็นต้องหลอมโอสถหรอก
เช้าตรู่วันหนึ่ง
หลี่อิ่งหลิงที่กำลังคิดจะออกไปเก็บข้อมูลวัตถุดิบและครุ่นคิดถึงการฝึกตนในงานชุมนุม ถูกอาจารย์ของตนจับกุมเอาไว้
“ท่านอาจารย์! ข้าน่าจะไม่ได้ทำอะไรผิดกระมัง?! เหตุใดจึงทำเช่นนี้กับข้า?”
หลี่อิ่งหลิงแนบแผ่นหลังติดกำแพงด้วยสีหน้าหวาดกลัว สายตาจดจ้องสมุนไพรโอสถในมืออาจารย์ตนด้วยความตื่นตระหนก
ฉู่ซิงเฉินคีบสมุนไพรโอสถสีน้ำตาลอ่อนเม็ดหนึ่งไว้ กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง:
“หวาดกลัวสิ่งใด นี่เป็นสมุนไพรโอสถที่หลอมออกมาจากเตาหลอมโอสถอย่างถูกต้องแท้จริง ดูสีสันเนื้อโอสถนี้สิ รสชาติย่อมไม่เลวแน่”
นี่เป็นความจริง เพื่อรับประกันอัตราการควบแน่นเป็นโอสถจึงต้องยอมจ่ายหนัก เพราะหากคิดจะทำหน้าที่ให้ดี อุปกรณ์ที่เหมาะมือย่อมขาดไม่ได้