เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 94 จอกแหนทอดราก
ภายในห้องของฉู่ซิงเฉิน ณ เรือนสี่ประสาน
การประชุมเต็มคณะครั้งที่สองของสำนักเปิดขึ้นอย่างเป็นทางการ
ฉู่ซิงเฉินผู้เป็นประมุขสำนักและอาจารย์เพียงคนเดียว นั่งบนตำแหน่งเจ้าตระกูลตรงโต๊ะสี่เหลี่ยม
ศิษย์เอกนั่งด้านซ้าย ศิษย์พี่รองนั่งด้านขวา ศิษย์คนที่สามนั่งฝั่งตรงข้าม
ฉู่ซิงเฉินเอ่ยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เจ้าจะบอกว่า... สำนักชิงเฟิงถูกสำนักเทียนเหยี่ยน?”
“ขอรับ คนของสำนักเทียนเหยี่ยนพอมาถึง ก็เปิดฉากหาเรื่องสะสางบัญชีกับสำนักชิงเฟิงทันที” ลี่สิงเทียนสั่นหน้าถอนหายใจเบาๆ
“ประมุขสำนักชิงเฟิงผู้นั้นยังส่งคนมาถามหาอาจารย์ว่าท่านไปที่ใด เหตุใดในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้จึงไร้ร่องรอย”
“ถามว่าสำนักเทียนเหยี่ยนไม่สนใจหน้าตาถึงเพียงนี้เชียวหรือ ถึงขั้นบอกว่าอย่างมากก็แค่ไม่เอาหินวิญญาณที่ติดค้างไว้แล้วไม่ได้หรือ...”
ฉู่ซิงเฉินได้ฟังดังนั้นก็พลันเงียบเสียงลงอย่างรวดเร็ว