กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 80 ความรู้ที่เฉินไป๋ชิงได้เรียนรู้
ภายในโถงข้าง
เจียงจือหมิงผู้มีคำคุณสมบัติเชี่ยวชาญการเข้าสังคม ในยามนี้ใบหน้าประดับรอยยิ้มอบอุ่นดั่งลมวสันต์ สีหน้ายิ่งราวกับได้พบมิตรสหายผู้รู้ใจ
นึกไม่ถึงเลยว่าศิษย์สืบทอดสายตรงสำนักเทียนเหยี่ยนจะเอื้อนเอ่ยถ้อยคำได้รื่นหูถึงเพียงนี้
“พี่เจียง! ผู้น้อยรู้สึกถูกชะตากับท่านตั้งแต่แรกเห็นจริง ๆ!” ฉู่ซิงเฉินเอ่ยด้วยสีหน้าจริงใจ “ได้สนทนากับท่านเพียงสั้น ๆ เท่านี้ ก็รู้สึกว่าด้วยพรสวรรค์ของพี่เจียง อยู่ในสำนักชิงเฟิงช่างน่าเสียดายยิ่งนัก!”
เจียงจือหมิงโบกมือเบา ๆ เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า
“ได้รับความไว้วางใจจากประมุข ได้ดำรงตำแหน่งผู้อาวุโส ก็นับว่าเป็นการส่งเสริมเป็นกรณีพิเศษแล้ว ส่วนเรื่องอื่น ข้ามิกล้าคิดฝันอีก”
“สมเป็นพี่เจียง! ศักดิ์ศรีสูงส่งงดงามยิ่งนัก!” ฉู่ซิงเฉินเอ่ยด้วยสีหน้ายกย่อง “น่าเสียดายเพียงแต่ข้าได้พบกับพี่เจียงช้าไป”