กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 70 เจ้าไม่สู้! แล้วเจ้าพยักหน้าทำไม?
หน้าผนังขุนเขา สายตาของเหยาฉินฉายแววฉงนขณะมองดูฉู่ซิงเฉินยื่นมือออกไปแตะองค์เขา
ไม่นานนัก ปราณโลหิตที่เพิ่งปรากฏขึ้นเมื่อครู่ก่อนก็แผ่ซ่านออกมาจากหน้าผาสูงอีกครั้ง เริ่มเข้าพันธนาการแขนของฉู่ซิงเฉิน
เหยาฉินที่เห็นฉากนี้อดเอ่ยถามด้วยความกังวลไม่ได้ “เจ้าแน่ใจนะว่าทำเช่นนี้แล้วไม่เป็นไร?!”
ฉู่ซิงเฉินมิได้เอ่ยปากตอบ ทว่าปล่อยให้ปราณโลหิตเข้าเกาะเกี่ยว ไม่นานปราณโลหิตอันบ้าคลั่งนั้นก็พันแทรกซึมเข้าสู่ภายในร่างกาย
จากนั้น ฉู่ซิงเฉินส่องกระแสพลังวิญญาณภายในกายอย่างไม่ลังเล ใช้เคล็ดวรยุทธ์ของลี่สิงเทียนสยบจับมันไว้ย่างหนักหน่วง
ปราณโลหิตที่เดิมทีบ้าคลั่งยามได้พบกับพลังวิญญาณในยามนี้ ก็ถูกสยบราบคาบในชั่วครู่ ถูกบีบขยี้ได้ตามใจชอบ