ตอนที่ 35 หากรั้งอยู่อีก คงได้แต่นอนค้างแล้ว

ตอนที่ 35 หากรั้งอยู่อีก คงได้แต่นอนค้างแล้ว

“ไหน ๆ ก็มาแล้ว ทานข้าวสักมื้อค่อยไปเถิด”

ฉู่ซิงเฉินไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้ อีกฝ่ายยินดีช่วยเหลือก็นับเป็นพระคุณยิ่งแล้ว ดีกว่าตนเองถือหินวิญญาณวิ่งเป็นแมลงวันหัวขาด

หินวิญญาณเหล่านั้นกินพื้นที่ในแหวนมิติไม่ใช่น้อย

“มิเป็นไร...” คำปฏิเสธตามสัญชาตญาณของเหยาฉินยังไม่ทันกล่าวจบก็หยุดลงอย่างรวดเร็ว เพราะประโยคถัดมาเกินความคาดหมายของนาง

“วันนี้ข้าจะเป็นคนลงครัวเอง” ฉู่ซิงเฉินเอ่ยต่อ ก่อนจะชะงักไปครู่หนึ่งแล้วหันมองเหยาฉิน “มิเป็นไรอันใดหรือ”

เหยาฉินเปลี่ยนคำพูดทันที “มิเป็นไร...ไม่ต้องทำมากเกินไปก็พอ”

แม้เหยาฉินจะบรรลุระดับแกนทองและงดเว้นอาหารมานานแล้ว ชั่วระยะเวลาหนึ่งนอกจากชาที่สำนักจัดสรรให้ นางก็ไม่ได้ทานสิ่งอื่นอีกเลย

แต่ทว่ากับการลงครัวด้วยตนเองของฉู่ซิงเฉินนั้น ยังคง...