กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 17 ขอเพียงวางแผนอย่างละเอียดรัดกุม!
สำนักเหลวไหลอันใดกันที่ว่าเที่ยงธรรมกระจ่าง
ที่พำนักของผู้นำฝ่ายธรรมะบ้านไหนมันเต็มไปด้วยโครงกระดูกกันวะ?
กระทั่งกลิ่นคาวเลือดก็ยังไม่ทันจางหายด้วยซ้ำ!
หนิงเชียนเชียนรู้สึกเพียงว่าตนถูกหลอกอีกแล้ว! พวกบำเพ็ญเซียนกลุ่มนี้ไม่มีคนดีเลยสักคน! คำพูดที่เอ่ยออกมาล้วนเป็นเท็จทั้งสิ้น!
จบสิ้นแล้ว! ต้องถูกผู้บำเพ็ญชั่วร้ายจับไปฝึกวรยุทธ์เป็นแน่!
ฉู่ซิงเฉินในยามนี้ก็ไม่มีจิตใจจะไปใส่ใจสีหน้าขาวซีดของหญิงสาวข้างกาย เพราะยามนี้เขาก็รู้สึกโมโหอยู่บ้างเช่นกัน
ตอนออกไปยามเช้ายังเป็นเขียวขจีคมขำ อากาศบริสุทธิ์ ยามกลับถึงบ้านกลับคล้ายถ้ำมารเสียอย่างนั้น
ที่หน้าประตูอารามร้าง หลังจากฉู่ซิงเฉินวางหนิงเชียนเชียนที่นิ่งเงียบไม่เอื้อนเอ่ยลงแล้ว ก็ตวาดเสียงดังว่า