กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 14 มหาเซียนประเวียดก่อน!
เหมืองแร่หินวิญญาณของสำนักชิงเฟิงตั้งอยู่บนภูเขาอันห่างไกลแห่งหนึ่ง
หากพิจารณาเพียงทัศนียภาพนับว่าเจริญตาน่าชมยิ่งนัก ขุนเขาเขียวขจีและสายน้ำใสกระจ่างโอบล้อม ทั้งยังมีสัตว์อสูรที่เริ่มตื่นรู้สติปัญญาวิญญาณอยู่ไม่น้อยตามพงไพร
ไม่ทราบว่าเพื่อป้องกันคนงานเหมืองหลบหนี หรือเกรงว่าสัตว์อสูรจะเข้าบุกรุกกันแน่
รอบเหมืองแร่ยังถูกวางค่ายกลลวงจิตอย่างง่ายเอาไว้ ผู้บำเพ็ญที่ต่ำกว่าระดับสร้างฐานหากหวังพึ่งเพียงตนเองคงยากยิ่งที่จะหลบหนีออกจากเหมืองแร่ซึ่งถูกค่ายกลโอบล้อมนี้ได้
จากคำบอกเล่าของลี่สิงเทียน ฉู่ซิงเฉินทราบว่าผู้ที่ขุดเหมือง ณ ที่แห่งนี้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญที่มีพรสวรรค์ย่ำแย่อย่างยิ่ง
สำนักชิงเฟิงเกณฑ์ผู้คนเหล่านี้มาจากหมู่บ้านอันห่างไกลและชนบทชนบทกันดารต่าง ๆ