เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 10 ศิษย์พี่หญิง?! พวกเราเป็นผู้บำเพ็ญชั่วร้ายรึ?!
น้ำเสียงและสีหน้าเย็นชาของหลี่อิ่งหลิงประสมประเสเข้ากับคำพูดอันไร้รักของนาง
ลี่สิงเทียนเหลียวกลับไปมองหลี่อิ่งหลิงอย่างเงียบงัน หากในจานของนางตอนนี้มิใช่หัวกระต่ายที่แทะไปครึ่งหนึ่ง บางทีตนเองคงอดอัปยศอดสูยิ่งนักมิได้
แต่...
ถึงกระนั้นลี่สิงเทียนยังคงเอ่ยปากอธิบาย "ความจริงมิใช่ผู้น้อยไม่รู้ความดีความชั่ว เพียงแต่ผู้น้อยยังมีเรื่องราวอีกมากต้องไปจัดการ มิอาจพำนักอยู่ในสำนักได้เป็นเวลานานขอรับ"
"มิเช่นนั้นคงรับปากผู้อาวุโสไปนานแล้ว ข้าเองก็เข้าใจว่าผู้อาวุโสมิได้ถูกใจสิ่งใดในตัวข้า หากแต่ปรารถนาจะช่วยชีวิตข้าไว้ จึงเอ่ยปากรับข้าเป็นศิษย์"
เมื่อได้ฟังคำอธิบายอันจริงใจของลี่สิงเทียน ฉู่ซิงเฉินก็พยักหน้ารับอย่างเห็นพ้องยิ่งนัก
"สำนักทั่วไปมักชอบผูกมัดศิษย์ไว้จริง ๆ"