กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 569 อักษรประจำชีวิต หากฟ้าไม่ให้ข้าเฉินฝานเกิดมา
พอได้ฟังคำพูดนี้ ตี้ป้าก็อดใจอ่อนไม่ได้ แต่ผิดก็คือผิด เรื่องบางเรื่องเมื่อทำลงไปแล้ว ก็ไม่มีทางหันหลังกลับได้อีก
ตี้ป้าสูดหายใจลึก กำหมัดแน่นแล้วพูดว่า
“กงซุนเหยี่ยน ถ้าเจ้ายังดึงดันไม่เลิก เกรงว่าแม้แต่ศพก็จะไม่เหลือครบส่วน”
กงซุนเหยี่ยนเหลือบมองเฉินฝานที่อยู่ด้านหลังอย่างเย็นชา ดวงตาของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยจิตสังหาร จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ใช้ดวงตาที่ลึกล้ำจนหยั่งไม่ถึงคู่นั้นมองตี้ป้า แล้วหัวเราะเบาๆ
“พี่ตี้ โลกนี้เป็นอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไร วีรบุรุษมีสุสาน แต่ผู้ยิ่งใหญ่ที่เหี้ยมโหดกลับไม่มีแม้แต่ป้ายหลุมศพ”
“สำหรับข้า การตายโดยไม่เหลือแม้แต่กระดูกไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า แต่เป็นคำยกย่องต่างหาก”