กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 506 ไว้อาลัย อดีตเลือนรางเหมือนควัน
“บังอาจ!” รูปสลักหยกขาวสูงใหญ่ส่งเสียงออกมา
กงซุนยวี่ตกใจจนสะดุ้ง รีบดึงกางเกงขึ้นแล้วเผ่นหนีไป
ร่างของกงซุนเหยี่ยนปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขามองฟ่านถิงที่นอนอยู่ในกองเลือดกับแอ่งปัสสาวะ แล้วพูดไปทางมุมมืดว่า “ถ่ายทอดคำสั่ง ทำลายพลังฝึกตนของกงซุนยวี่เสีย”
“รับคำสั่ง”
เงาดำสายหนึ่งวูบผ่านมุมมืดไป
จากนั้นกงซุนเหยี่ยนก็ลูบเคราที่เริ่มหงอก สีหน้าปนไปด้วยหลายอารมณ์ เขาถอนหายใจเหมือนคนแก่ชราทั่วไป
“ในบรรดาลูกศิษย์สามพันคน เจ้าเป็นคนที่เหมือนข้า”
“ถ้าเจ้าไม่คิดต่อต้านข้า ไม่ว่ายังไงข้าก็ไม่มีวันฆ่าเจ้า”
หางตาของกงซุนเหยี่ยนเริ่มมีน้ำตาซึมออกมาโดยไม่รู้ตัว