กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 477 สี่มหาปราชญ์มาถึง ตู๋กูเทียนเซี่ย!
เว่ยหยางเพิ่งพูดจบ
แสงสี่สายก็พุ่งลงมาจากฟ้า!
ในเวลาเดียวกัน เมฆดำที่ปกคลุมอยู่เหนือหัวก็สลายไปในพริบตา ฟ้าดินกลับมาสว่างสดใส!
“ผู้ปกครองต้องทำหน้าที่ผู้ปกครอง ขุนนางต้องทำหน้าที่ขุนนาง พ่อต้องทำหน้าที่พ่อ ลูกต้องทำหน้าที่ลูก”
“ข้าคือกงซุนเหยี่ยน!”
บัณฑิตเฒ่าไว้เคราแพะคนหนึ่งเดินออกมาจากแสงสายนั้น มือหนึ่งถือไม้เรียวยาวสามฉื่อ อีกมือโบกสลายไอม่วงที่แผ่ไปไกลสามหมื่นลี้
“เรียนรู้ให้กว้างขวาง ถามให้ถี่ถ้วน คิดให้รอบคอบ แยกแยะให้ชัดเจน!”
“ข้าคือโอวเหย่เหวิน!”
พอเสียงที่หนักแน่นทรงพลังเงียบลง บัณฑิตเฒ่าร่างผอมคนหนึ่งก็ปรากฏตัวข้างกงซุนเหยี่ยน