กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 แสงจันทร์ส่อง ตัวตนที่แท้จริงของชายชรา
พอได้ยินชายชราพูดแบบนั้น คนข้างๆ ก็กำเศษชิ้นส่วนเทพในมือแน่นด้วยความร้อนใจ “ผู้เฒ่าหลี่!”
“ด้วยกำลังของท่านในตอนนี้...ทำแบบนั้นก็มีแต่ตายเท่านั้นนะ”
ชายชรายืนอยู่ริมฝั่งด้วยสีหน้าสงบ ดวงตาขุ่นเหลืองทั้งสองข้างมองกระแสน้ำในแม่น้ำเจตกระบี่ที่ขึ้นลงไม่หยุด ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยย่นดูเหมือนกำลังนึกถึงเรื่องเก่าๆ
เขานึกถึงช่วงที่ออกเสาะหาวิชาความรู้ในวัยหนุ่ม
ตอนนั้นเขาข้ามภูเขาลูกแล้วลูกเล่า เดินเท้าเป็นล้านลี้ ต่อให้เท้าแตกระแหงก็ไม่คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร
โชคดีที่อาจารย์หมิงเยว่ หลี่ซืออวิ๋น เมตตา คนหัวทึบอย่างเขาถึงได้เข้าสำนักศึกษา