กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 460 ตาเฒ่า หมู่ไม้ผลิใบรับฤดูใบไม้ผลิอยู่หน้าต้นไม้ป่วย
“เอาชนะข้าให้ได้ก่อน แล้วถึงจะเข้าแม่น้ำเจตกระบี่ได้”
ชายชราถือคันเบ็ด ดวงตาเป็นประกาย เขามองเฉินฝานแล้วค่อย ๆ พูดออกมา
เฉินฝานเดินเข้าไปเกาหัว คำนับก่อนจะพูดว่า
“ตั้งแต่เด็ก ข้าไม่เคยตีคนแก่เลย”
“ร่างกายของท่านจะรับไหวหรือ?”
ตาเฒ่าเฝ้าแม่น้ำมองเฉินฝาน เห็นเขาหน้าตาดี มีสัตว์วิเศษอยู่ข้างกาย แถมยังพูดจาสุภาพ ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตาขึ้นมาไม่น้อย
“คนหนุ่มอย่างเจ้ามีไม่มากแล้วนะ”
“ร่างกายข้ายังแข็งแรงดีมาก สมัยก่อน เด็ก ๆ ในหมู่บ้านใต้เห็นข้าแก่ไร้เรี่ยวแรงเลยมารังแก ข้าแค่คุยไปหัวเราะไป หมู่บ้านใต้ก็สลายกลายเป็นเถ้าธุลีแล้ว”
“มา ข้าจะให้เจ้าลองต่อยสักหมัด!”